Nawet wśród najzagorzalszych kibiców sportowych zapasy uchodzą za dyscyplinę niezrozumiałą i mało atrakcyjną dla widzów. Tymczasem jest to jeden z najbardziej wszechstronnych sportów, który zarówno uprawiany wyczynowo jak i rekreacyjnie wyrabia doskonałą zwinność, kondycję i wytrzymałość, przydatną w każdym wieku. A zwycięstwo w walce zapaśniczej wymaga przede wszystkim sprytu i zręczności, a nie siły.
Zapasy to jeden z najstarszych sportów walki nieodłącznie związany z ideą olimpijską. W programie igrzysk od 708 r p.n.e.. Dyscyplina ma jednak znacznie dłuższą historię sięgającą poza starożytną Grecją, także Egiptu, Persji i Indii i do dziś posiada szereg często bardzo efektownych odmian narodowych takich jak sumo, zapasy francuskie, szwajcarskie, szkockie, tureckie, irańskie, czy mongolskie.
Dziś dyscyplina rozgrywana w dwóch stylach: klasycznym, dopuszczającym chwyty rękami od pasa w górę i wolnym (chwyty rękami i nogami zakładane na całe ciało przeciwnika. Celem walki jest położenie przeciwnika na łopatki, O zwycięstwie oprócz położenie przeciwnika na łopatki (tzw. tuszu) decyduje także wysoka ponad dziesięciopunktowa przewaga.
Do najwyżej wycenianych akcji i chwytów zaliczane są wszystkie chwyty o dużej
amplitudzie ruchu wykonane w pozycji stojącej i parterze, które sprowadzają
atakowanego zawodnika do pozycji bezpośredniego i natychmiastowego zagrożenia.
Zapasy to jedna z dyscyplin zapewniających najbardziej wszechstronny rozwój fizyczny. Sport kładzie nacisk na wszystkie najważniejsze aspekty motoryczne takie jak: szybkość, zwinność, siła i wytrzymałość. Sprzyja także rozwojowi psychicznemu sportowców, wykształcając w nich nieustępliwość, odwagę i odporność psychiczną. Nie przypadkiem właśnie z zapasów wywodzą się tacy mistrzowie MMA (Mixed Martial Arts) jak Steve Colemann, Randy Couture, czy Mark Kerr, a podstaw dyscypliny uczą się dziś wszyscy zawodnicy walk bez reguł.
Znajomość rzutów i obaleń, a także zwinność nabyta w trakcie treningów zapaśniczych okazuje się również jedną z dyscyplin przydatnych w samoobronie. Walki treningowe uczą zachowań, które mogą być przydatne w trakcie starć z napastnikami ubranymi w lekkie stroje, wykluczające skuteczne zastosowanie technik znanych z judo, czy tradycyjnego jujitsu.